હું તો નીકળી રે જવાનો.
અંતરની ધૂણી ધખાવી
હું તો રાખ થઈ જવાનો.
આ જંતર ને મંતર
ન આવડે સભ્યતાના,
લાખોના લાખો ગણ્યા
છેવટે એકડો થઈ જવાનો.
કાયાના ખોખામાં રહેલને
બહાર ફંફોસી રહ્યો,
જગતમાં ભમતો ભોમિયો
ભગત થઈ જવાનો.
ગત ને અવગત બંને છેડા
હયાતી ને હસ્તીના,
ક્ષણોની અભિલાષા,
સરવાળે _શૂન્ય_ થઈ જવાનો.
શોધું છુ એવા જ્ઞાન ને,
જે છે જ અંતર્ધ્યાન રે,
હું જ મારો ગુરૂ
ને હું જ ચેલો થઈ જવાનો.
અલખધણીના ધામમાં
હું તો નીકળી....
નીમુ'રા
ઊંચા સપનામાં આ જીવન ક્યાંક તૂટી જાય નહીં.
ને અપેક્ષા પેશગીમાં રાત લૂંટી જાય નહીં.
ટોચ પર એકલતા પણ મળશે ઉતાવળ ના કરીશ,
દોડા દોડીમાં મજાનો સાથ છૂટી જાય નહીં.
એટલે હું સ્પષ્ટતા કરતો નથી ઊંડે સુધી,
જે સબંધો પકડી રાખ્યા છે એ તૂટી જાય નહીં
હાથ છુટ્ટો રાખવો ક્યારેક ભારે ના પડે!
ફૂલ લેતા લેતા કોઈ ડાળ ચૂંટી જાય નહીં.
અનુકરણ કર પણ, પછી તારોય ચીલો પાડજે,
એકડા પર એકડાને કોઈ ઘૂંટી જાય નહીં.
,નીમુ'રા
#freedom=#fearless=#Bapu=#equlity=#welfare=#simplicity
ગેબી એ નિનાદ વાગે જે શંખનાદ.
આકાશવાણી લાગે બાપુનો સાદ.
શાશ્વત સાક્ષાત સર્વ કરું જ્ઞાત.
સાંભળો! બાપુ હું કરું વાત.
મૂર્તિપૂજા ને મંદિરપ્રવેશ વિવાદ.
મતમાં નહીં મનમાં પણ વિષાદ.
સત્યથી જાણે! અભડાયેલા સંવાદ.
સમજણ હાંસિયે,નવરાના ચાલે વાદ.
બાપુ ઉપરથી કેવો લાગે છે?
આ પ્રદેશ ને સમાજનો વિખવાદ.
કહેવા માંડુ તો આકાશ ઉભરાઇ જાય.
બાપુ નીચે આવોને તો બધું સમજાઇ જાય.
,નીમુ'રા
નસ કપાઈ જાય છે પણ લોહી બહાર નથી નીકળતું.
વહી જતું લોહી આંતરડામાં ભેગુ થઈ
જીવંતતા ચૂસી લે છે ને પછી આહ! સાથે
પારદર્શક લોહીનો ડૂમો;
ઓડકાર સ્વરૂપે મોઢામાંથી બહાર નીકળે છે.
ધીરે ધીરે સુકાતા જતાં માણસના અંગો એક પછી એક
દાક્તરો પાસે તપાસ કરાવતા કરાવતા થાકી જવાય છે બધી રીતે.
કિડની, લીવર, ફેફસાં, પેટ ને બધુંય મશીને ચડ્યું પણ
કરામતી અંગો મશીન પર સાજા થવાનું નાટક કરી જાણે છે,
એ પકડાતા જ નથી.
અચાનક! એક વેળા દૂર દેશથી વર્ષો પછી આવેલા દોસ્તારનો
હાથ પડે છે નમી ગયેલા ખભા પર ત્યાં જ જાણે એને ખભાની નીચે કંઇક તકલીફ જણાય છે ને સંજોગોવશાત નસ
કપાવાથી લઈને જીવંતતા ઓડકાર સ્વરૂપે નીકળી જવામાં દોસ્તાર દ્વારા હૃદય પર શંકા જાય છે.
હવે હૃદય હોય ત્યાં મન પણ આપમેળે તાગ લે. ચાલું થાય છે,
મન હૃદયને ઉલેચવાનાં પ્રયત્નો, શબ્દ દાક્તર હૂંફ ને બધુંય.
છેવટની તપાસમાં હૃદયની વચ્ચે કંઇક ફસાયેલું જોવા મળે છે.
સ્મરણના ઇન્જેક્શન આપી ઘેનમાં આવેલા શરીર પર સર્જરી થાય છે. બાદમાં જ્યારે બે આંખો ધીમે ધીમે ખૂલે છે તો સામે ધૂંધળા બે ઢબુડા, મા અને અર્ધાંગિની દેખાય છે. તરત જ દાક્તર પાસે આવી સફળ સર્જરીની હર્ષભેર જાણ
કરતાં હૃદયની વચ્ચે ફસાયેલી વસ્તુ બતાવે છે અને કહે છે આ વસ્તુની ખાલી જગ્યા પૂરવા બીજી ચાર વસ્તુ હૃદયની વચ્ચે ફીટ કરવી પડશે.
ફસાયેલી વસ્તુ એક ફોટો હતો: ' મારા સ્વ.બાપનો!'
